صبح زاگرس
دانا
13. شهريور 1396 - 11:56
سید محمد متولد سال 63 است و دانشجوی کارشناسی ارشد روابط بین الملل است، او از سال 77 عکاسی را آغاز کرد. عکاسی از طبیعت استان را هم به عنوان اولویت اصلی در عکاسی دنبال کرد و سختی های زیادی در سرما، برف، کوهستان، گرما برای ثبت عکس هایش از طبیعت استان تجربه کرده است.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی زنان کهگیلویه وبویراحمد ایل بانو ،بسیاری از عکس های معروف از طبیعت کهگیلویه وبویراحمد به اسم این عکاس معروف ثبت شده است. خیلی از عکس های او را در فضای مجازی، در تابلو عکس های نصب شده در ادارات، سازمان ها و شرکت های دولتی و خصوص استان، رستوران ها، همین طور کاتالوگ و کتابچه های گردگرشگری استان دیده ایم. پای خیلی از این عکس ها اسم او نوشته شده، پای خیلی از آن ها هم اسمی از عکاسش نیست و بدون اجازه از او، عکس هایش از طبیعت استان را بزرگ چاپ کرده اند و جایی در اداره یا محل کسب و کارشان نصب کرده اند.

حالا هم مدتی است کتاب جدیدش که دائره المعارفی از طبیعت زیبای استان است به چاپ رسیده. جالب این جا است که این عکاس فرزند یکی از مهم ترین شخصیت های سیاسی کهگیلویه و بویراحمد هم هست. پدرش هم نماینده شهرستان بویراحمد و دنا در مجلس شورای اسامی بوده و هم استاندار کهگیلویه و بویراحمد. البته این استاندار و نماینده اسبق خیلی دنبال این نبود که از نفوذش استفاده کند و مانند خیلی از مسئولین فررزندانش را عضو هییت مدیره شرکت های بزرگ کند یا وارد کار اقتصادی و سیاسیشان کند. سید محمد یکی از فرزندان سید مسعود حسینی،
مَرد ذی نفود سیاسی استان است.

سید محمد متولد سال 63  است و دانشجوی کارشناسی ارشد روابط بین الملل است. او از سال 77 عکاسی را آغاز کرد. عکاسی از طبیعت استان را هم به عنوان اولویت اصلی در عکاسی دنبال کرد و سختی های زیادی در سرما، برف، کوهستا و گرما برای ثبت عکس هایش از طبیعت استان تجربه کرده است.
به جرات میتوان گفت یکی از لذت بخش ترین ژانرهای عکاسی ، عکاسی از طبیعت است. عکاسی طبیعت سرشار از حس زندگی است که مورد علاقه بسیاری از عکاسان حرفه ای و آماتور است. این لذت را زمانی در می یابیم که بدانیم فرد عکاس، طبیعت منحصربه فرد کهگیلویه و بویراحمد را به عنوان سوژه های عکس هایش انتخاب کند. در این شماره از هفته نامه جوان با این عکاس جوان و موفق آشنا می شویم. در شماره های آینده نیز حتما به سراغ دیگر عکاسان خوب و موفق استان نیز خواهیم رفت.

گفت و گوی ما با این عکاس کهگیلویه و بویراحمدی را در زیر می خوانید:

ایل بانو-خودتان را معرفی کنید
متولد ۶۳ و دانشجوی کارشناسی ارشد علوم سیاسی و روابط بین الملل هستم. از سال ۷۷ کار عکاسی را به صورت تجربی اغاز کردم. این حرفه برایم جذابیت دارد و به عنوان یک هنر بصری دوستش دارم و بیشتر حوزه هایی که عکاسی می کنم طبیعت است.

ایل بانو-عکاسی شغل شماست یا فقط یک هنر است؟

عکاسی هم می تواند شغل باشد و هم یک هنر. می توان از این دو زاویه به عکاسی نگاه کرد. برای من نیز هر دو جنبه را دارد.

ایل بانو-پدر شما یکی از مسئولین استان بوده. او و خانواده مخالفتی با عکاسی شما نداشتند؟ زمانی که پدرتان استاندار بود شما به چه کاری مشغول بودید؟

زمان استاندار بودن پدر نیز عکاسی می کردم  خانواده با حرفه ام مخالفتی نداشتند چرا که در ابتدا بیشتر درس مد نظر بود بعد در کنارش عکاسی.

ایل بانو-درباره کتاب هایی که چاپ کرده اید بگویید؟

اولین کتاب عکس انفرادی  من «سی سخت شهربرف و آفتاب » بود و دومین کتاب انفرادی من نیز «نگارین گلشن » است. شروع کارم برای کتاب نگارین گلشن از سال ۸۳ بود و در عکس هایم آرشیوی از طبیعت استان جمع آوری کردم.
سال هایی که هنوز خشکسالی خودش را خیلی در استان نمایان نکرده بود. به قوت پیش می رفتیم و در چند مورد مقایسه ای عمل کردیم این همان تفسیر چهارفصل بودن استان بود اینکه چهارفصل است. در چهارفصل پتانسیل ها و ظرفیت های گردشگری دارد یا اینکه در هر فصل سال می توانیم همزمان هر چهار فصل را تجربه کنیم اختلاف دمای  شهرهای مختلف استان از جمله گچساران و سی سخت  گویای این موضوع است. این چهار فصل بودن را با عکس های مقایسه ای شروع کردم. گردآوری و عکاسی کتاب  نگارین گلشن ۱۱ سال طول کشید. این
اولین کتاب مُصَورِ استان بود به همین دلیل می خواستم استخوان پر باشد یعنی جامع و کامل همه چیز را به تصویر بکشد. اسم کتاب برگرفته از قطعه ای شعر از حافظ است. نگارین گلشن یعنی باغ پر از رنگ و نگار. چاپ کتاب، آن هم چاپ کتاب های مصور مخصوص عکس بسیار گران است. معمولا این وقت ها هم بیشتر هزینه ها هم به عهده شخص هنرمند است.

ایل بانو-چه شد که با وجود این همه هزینه و مشکلات پیگیر چاپ این کتاب شدید؟
استان ما هنوز برای خیلی ها ناشناخته است با همه پتانسیل هایی که دارد و البته با وجود آمارهایی همچون یک درصد جمعیت یک درصد مساحت کشور  استانمان آنگونه که باید شناخته نشده. این موضوع همت مسئولان و تک تک مردم استان را می طلبد  هر کس به سهم خود به دنبال رشد و توسعه استان باشد رشد اقتصادی استان مهم است و اولویت اول برای این رشد، توجه به بحث گردشگری استان است بنابراین با وجود همه مشکلات با دغدغه ای که برای معرفی ظرفیت های استان داشتم وارد این حوزه شدم.

ایل بانو-برای انتشار کتاب ارگانی یا مسئولی از شما حمایت کرد؟

به طور کلی نه، هیچ ارگانی با ما همکاری نکرد تنها با دادن تسهیلات بانکی در قالب وام بود پیگیر بودیم اما کاری انجام نشد. ما در مسایل فرهنگی بسیار ضعیف هستیم، چون دغدغه نداریم و احساس در نمی کنیم وقتی فردی بیمار است چون احساس درد می کند دغدغه خوب شدن دارد و پیگیر است اما وقتی دغدغه نباشد دنبالش نمی رود. مسایل فرهنگی نیز اینگونه است تا زمانی که دغدغه نباشد کاری انجام نمی شود وقتی می توانیم فضایی را ایجاد کنیم که دغدغه کار فرهنگی داشته باشیم. برای نمونه استاندار  تنها یک جلسه آن هم در اوایل مسئولیتش هیچ جلسه ای با ما نداشته است حتی معاون سیاسی استاندار که دبیر کارگروه فرهنگ و هنر استان هست تا کنون نشستی با هنرمندان و عکاسان نداشته است  آیا مسولان ما تا این اندازه از مشورت کردن بی نیاز هستند؟ چرا فرهنگ در استان ما تا این اندازه مهجور مانده است؟ آیا ما باید متولیان فرهنگ را فقط و فقط اداره کل ارشاد و اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری بدانیم؟ باز هم تکرار می کنم چرا فرهنگ در استان ما مهجور مانده است؟

ایل بانو- آیا خودتان برای دریافت این جوابسراغ مسئولان رفته اید؟

هر بار که ما می رویم و پیشنهادی می دهیم می گویند بودجه نیست پس یک و نیم درصد بودجه فرهنگی استان کجا هزینه می شود؟ ایا فقط برای خود کارکنان هزینه می شود چرا باید اینگونه باشد در بحث فرهنگ وضعیت نامطلوبی در کشور و در استان وجود دارد. استانداری و شهرداری نهادهایی هستند که می توانند بسیار موثر باشند می توان گفت هر مسئله ای که وجود دارد ردپای سیاست در آن است  سایه نگاه سیاسی و حزبی بر همه چیز کشور ما سایه انداخته است. راندمان فرهنگ در کشور وضعیت خوبی ندارد تقریبا می شود گفت که وضعیت فرهنگ اضطراری شده است رهبر انقلاب در خصوص مواجهه فرهنگی با دشمنان انقلاب ابتدا گفتند تهاجم فرهنگی بعد شبیخون فرهنگی را مطرح کردند. سوال من اینجاست نقش مسئولان ما در مسایل فرهنگی تا چه اندازه پررنگ است؟ مسئولان ما بزرگترین بهانه را بی پولی عنوان می کنند. اگر پول نیست پس این فسادها از کجا می آید؟ این رانت ها از کجا پیدا می شوند؟ پول هست، همه اینها بهانه است. تاکنون از میان همه مدیران کل فعلی در استان یک مدیرکل نبوده که از جامعه هنرمندان خواسته باشد برای یک معضل فرهنگی هم اندیشی کنند. آیا مدیر نمی خواهد یا این موضوع به ذهنش خطور نمی کند، یا این که هم خودش را بی نیاز از مشورت می داند. در یک جمله باید گفت ما در یک بهم ریختگی و آشفتگی فرهنگی قرار داریم.

سازمان ها خودشان را بی اعتنا به مسئله فرهنگ می دانند، تصور می کنند فرهنگ فقط برای اداره کل ارشاد ومیراث فرهنگی است آیا اینگونه است؟ یکی از بخش هایی که می تواند در این زمینه خیلی تاثیرگذار باشد شهرداری است. شهرداری های استان چه کاری انجام داده اند. اقدامتشان چه نتیجه ای داشته و خروجی این مسایل چه بوده است؟ در ساده ترین مسئله یعنی مسایل زیست محیطی یعنی  تفکیک زباله ما دچار مشکل هستیم چه بر سد به بقیه موارد اینها نیاز به فرهنگ سازی دارد.

ایل بانو-بازخورد کتاب شما در کشور و استان چگونه بود؟

انتشار این کتاب در کُل کاری نو بود. ۱۱ سال زمان گذاشته بودیم و خداروشکر در میان منتقدان و هنرمندان استقبالی خوبی از آن شد. ۶۰۰ جلد از این کتاب را هدیه داه داده ام. گردشگران و توریست های داخلی و خارجی هم از کتاب استقبال کردند. نکته جالب این بود که این کتاب برای مردم خودمان نیز نو بود اما متاسفانه تا کنون یک جلد از این کتاب تا کنون در استان به فروش نرسیده است. هیچ اداره ای از آن خردیداری نکرده است، نه استانداری نه ارشاد و نه میراث فرهنگی که این موضوع جای سوال دارد. من با دغدغه و خودجوش بخشی از عمر خود را صرف
تهیه این کتاب کردم.

گفت و گو: زهرا داوودی

انتهای پیام/

دیدگاه شما

نظرسنجی

ایل بانو تنها سایت تخصصی زنان در استان را چگونه ازیابی می کنید؟

تازه ترین مطالب

پربیننده ترین مطالب